Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Ακολουθώ τους κανόνες σαν στρατιώτης

    Ο φίλος μας ο Στράτος ο στρατιώτης ήρθε στην τάξη μας και μας μίλησε για κανόνες.

 
   Ο φίλος μας ο Στράτος ήρθε πάλι στην τάξη μας φορώντας τη στολή του στρατιώτη. Αυτή τη φορά κρατούσε και 5 φακέλους. Τα παιδιά τους περιεργάστηκαν και άρχισαν να υποθέτουν τι μπορεί να έχουν μέσα οι φάκελοι. Όταν τους ανοίξαμε είδαμε πως μέσα είχε 5 εικόνες. Τι να σημαίνουν; ΚΑΝΟΝΕΣ, φώναξαν όλα τα παιδιά μαζι!!!


   Για να μη δημιουργήσω σύγχηση στα παιδιά οι εικόνες που είχα ετοιμάσει ήταν βασισμένες στους 5 κανόνες που έχουν και στο κανονικό αγγλικό τους πρόγραμμα. Αυτό είχε την ευκολία πως τα παιδιά αμέσως κατάλαβαν τι αφορούσαν οι εικόνες. 

   Για να είμαστε οργανωμένοι και να λειτουργούμε σωστά όπως οι στρατιώτες που τόσο μας εντυπωσίασαν, χρειαζόμαστε στρατιωτικούς κανόνες. 

1. Το στόμα μας είναι κλειστό όταν μιλάει η δασκάλα ή κάποιος φίλος μας.
2. Τα μάτια μας παρακολουθούν προσεχτικά όσα γίνονται στην τάξη.
3. Τα αυτιά μας ακούνε καλά.
4. Τα χέρια μας έιναι ήρεμα.
5. Τα πόδια μας περπατούν αργά όταν ερχόμαστε στην τάξη των ελληνικών.

                                                



   Στη συνέχεια χρησιμοποίησα τους κανόνες που έχω από προηγούμενες χρονιές με τα ξυλάκια και προσπαθήσαμε, αφού εξηγήσαμε τον καθένα χωριστά να βρούμε με ποιον μοιάζει από αυτούς που έφερε ο στρατιώτης και να ενώσουμε τους ίδιους κανόνες


Παρατηρώ την καρτέλα του στρατιώτη με το στόμα...

..βρίσκω το ξυλάκι που δείχνει: "Το στόμα μου κάνει ησυχία"


...πως χρησιμοποιώ τα χεράκια μου στην τάξη

Τα μάτια μου παρακολουθούν την κυρία

Περπατώ ήρεμα στο τρενάκι όταν έρχομαι στην τάξη του ελληνικού
   Στη συνέχεια αράδιασα αριθμούς πολύχρωμους στο τραπέζι από το 1 ως το 5. Μετρήσαμε, τους βάλαμε στη σειρά, τους παρατηρήσαμε και παίξαμε και λίγο μαζί τους. Τα παιδιά έκλειναν τα μάτια τους και κάθε φορά ένας αριθμός κρυβόταν; Ποιος αριθμός κρύφτηκε αυτή τη φορά; 





   Έπειτα κόλλησα στο ταμπλό τις εικόνες με τους κανόνες και τα παιδιά τους αριίθμησαν λέγοντας πολλές φορές τι δείχνει η κάθε εικόνα για να τους μάθουμε στα ελληνικά. 





   Στη συνέχεια φτιάξαμε σε μικρογραφία τους κανόνες έτσι ώστε να χωράνε στην μικρή παλάμη του χεριού μας. Τόσο καλά μάθαμε και χρησιμοποιούμε τους κανόνες στα ελληνικά που τους παίζουμε στα δάχτυλα της μικρής μας παλάμης..

Οι κανόνες σε μικρογραφία


Βάζουμε τους κανόνες σε σειρά
                                             

Οι κανόνες χωρούν στην παλάμη του χεριού μας



   Η τελευταία μας δραστηριότητα αφορούσε την κατασκευή μιας αφίσας με ένα στρατιωτάκι που ακολουθεί τους κανόνες που όλο αυτόν τον καιρό δουλεύαμε στην τάξη.  Το κάθε παιδί ζωγράφισε το στρατιωτάκι του, το έκοψε, διάλεξε τους 5 κανόνες και τους κόλλησε σε ένα χαρτί φτιάχνοντας ο καθένας την δική του μίνι αφίσα. Τα παιδιά έλεγαν τι δείχνει η κάθε εικόνα και εγώ κατέγραφα τις απαντήσεις ( ουσιαστικά έγραφα τους κανόνες όπως τους έλεγαν τα παιδιά).



Ζωγραφίζουμε










Κόβουμε

Κολλάμε






Διαλέγουμε τους 5 κανόνες


Βάζουμε τους κανόνες στη σειρά






   Έτοιμες οι αφίσες μας με τους στρατιωτικούς μας κανόνες. Θα τους ακολουθούμε και μεις και η επιτυχία αυτής της χρονιάς είναι δεδομένη.




:-)







Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Τρίτα γενέθλια!!!!

Το Ημερολόγιο της Γιώτας έγινε αισίως 3 ετών!!!



   Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!!! Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια γεμάτα αναμνήσεις και όμορφες δραστηριότητες. 3 χρόνια γεμάτα αλληλεπίδραση, μοίρασμα ιδεών, δημιουργία και έμπνευση.

   Φέτος το Ημερολόγιό μου και εγώ θα καταγράφουμε αναμνήσεις και δραστηριότητες από ένα άλλο σχολείο. Μετά από 4 χρόνια έκρυψα σε μια γωνία της καρδιάς μου τους παλιούς μου μαθητές και όλα τα όμορφα που μοιράστηκα μαζί τους και μετακινήθηκα σε ένα καινούργιο σχολείο.....Ένα από τα πιο γνωστά και μεγάλα σχολεία της Νέας Υόρκης. Ένα μεγάλο όνειρο για μένα έγινε πραγματικότητα και από τη μέρα που πέρασα το κατώφλι του καινούργιου σχολείου ένιωσα πως ανήκα πάντα εδώ!!

   Τα προνήπιά μου κι εγώ είμαστε έτοιμοι για μια υπέροχη, δημιουργική, γλυκιά χρονιά!! Μείνετε συντονισμένοι......


:-)

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Η ιστορία της 28ης Οκτωβρίου

 
 
   Λίγο πριν την 28η Οκτωβρίου στην τάξη μας εμφανίστηκε η φιγούρα ενός μικρού αγοριού ντυμένο με στολή φαντάρου.

Έλενα ευχαριστώ για την εικόνα


   Τα παιδιά μαντεύουν ποιος μπορεί να είναι και περιγράφουν τα ρούχα του. Τι ρούχα είναι; Μοιάζουν με τα δικά μας; Γιατί τα φοράνε αυτά τα ρούχα οι άνθρωποι; Πότε τα φοράνε;

   Ο μικρός Στράτος ντύθηκε φανταράκι γιατί ήρθε να μας πει την ιστορία του παππού του που πολέμησε πριν πολλά πολλά χρόνια για να είναι η πατρίδα μας η Ελλάδα ελεύθερη.

   Ο μικρός Στράτος ξεκίνησε να μας λέει την ιστορία ενός γίγαντα που ζούσε σε κοντινά σπίτια με ένα νάνο. Παρόλο που φαινομενικά έμοιαζαν αταίριαστοι είχαν καλές σχέσεις, μοιράζονταν την αυλή τους και είχαν καλές σχέσεις. Ήταν φίλοι και ζούσαν αρμονικά και χαρούμενα. Κάποτε όμως ο γίγαντας αποφάσισε πως θέλει όλη την αυλή δική του και πως χρειάζεται να έχει πολλά περισσότερα, αν όχι τα πάντα, γιατί ήταν μεγαλύτερος. Δεν τον ένοιαζε πια να έχει το νάνο για φίλο του γιατί του φαινόταν μικρός και λίγος. Προτιμούσε να τον έχει για υπηρέτη. Ήταν όμως αυτό σωστό; Τα παιδιά σκέφτηκαν και καταγράψαμε τις απαντήσεις τους σε ένα χαρτί. Στη συνέχεια τα παιδιά προσπάθησαν να μαντέψουν τη συνέχεια της ιστορίας και την απάντηση του νάνου. Τα παιδιά απάντησαν με μεγάλη βεβαιότητα πως αποκλείεται να δέχτηκε ο νάνος να χάσει το σπίτι του και πως ΟΧΙ, σίγουρα δε θα ήθελε να γίνει υπηρέτης του γίγαντα.

   Στη συνέχεια ο μικρός στρατιώτης έδειξε στα παιδιά κάποιες φωτογραφίες  που είχε μαζί του. ( πρόκειται για φωτοτυπίες από το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά "Το έπος του 40". Είπε στα παιδιά πως μια παρόμοια ιστορία σαν αυτή με το νάνο και τον γίγαντα συνέβη πριν πολλά χρόνια ανάμεσα σε δύο γειτονικές χώρες, την Ελλάδα και την Ιταλία. Ο παππούς του όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες απάντησαν ΟΧΙ, αρνήθηκαν να μην είναι ελεύθεροι και προτίμησαν να πολεμήσουν για να κρατήσουν όσα ήταν δικά τους.

   Με τα παιδιά βάλαμε στη σειρά τις φωτογραφίες από το βιβλίο προσπαθώντας να πούμε απλά και χωρίς περιττές λεπτομέρειες την ιστορία.




                                      



   Στη συνέχεια συζητήσαμε. Αν ζωγραφίζαμε την ειρήνη τι χρώματα θα χρησιμοποιούσαμε; ( κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί...) Αν ζωγραφίζαμε τον πόλεμο; ( μαύρο, καγέ, κόκκινο από τη φωτιά..)
Αν η ειρήνη ήταν καιρικό φαινόμενο θα έμοιαζε με ήλιο ή με μπόρα; Ο πόλεμος;
Τι μπορούμε άραγε να κάνουμε όταν έχουμε ειρήνη; ( Πάμε στο πάρκο, εκδρομή, κάνω ποδήλατο, πάμε σε πάρτυ...) Όταν έχουμε πόλεμο μπορούμε να κάνουμε τα ίδια; ( Όχι, μένουμε σπίτι κρυφά)
Πώς φαίνονται οι στρατιώτες στις φωτογραφίες; ( Φαίνονται να φοβούνται..) Είναι χαρούμενοι ή λυπημένοι; Εμείς πώς φαινόμαστε; Μοιάζουμε στην έκφραση; 

   Έπειτα βάλαμε μουσική και κάναμε κάποιες κινητικές δραστηριότητες: Περπατήσαμε χαρούμενα, περπατήσαμε κρυφά σα να μας κυνηγάει κάποιος, με άλλη μουσική προσπαθήσαμε να κρυφτούμε, περπατήσαμε σαν αρχηγοί δυναμικά, περπατήσαμε σα φαντάροι που κάνουν παρέλαση, πετάξαμε σαν περιστεράκια ελεύθερα στον ουρανό. 

   Έδειξα στα παιδιά το σήμα της ειρήνης. Με τι μοιάζει; Ένας κύκλος και στη μέση έχει μια γραμμή που μοιάζει με έναν ψηλό αδύνατο άνθρωπο που έχει τα πόδια του ανοιχτά σα να χορεύει ( οι απαντήσεις των παιδιών πάντα θα με αφήνουν άφωνη!! ). Μοίρασα στα παιδιά χάρτινους κύκλους , κόλλες και χαρτάκια και φτιάξαμε τα δικά μας σύμβολα ειρήνης. 





   Και μιας και τα περιστεράκια συμβολίζουν την ειρήνη έδωσα στα στα παιδιά από ένα περιστεράκι και δαχτυλομπογιές να το στολίσουν όπως θέλουν και να το κολλήσουμε στον κύκλο. ( Τα περιστεράκια όπως και οι κύκλοι δόθηκαν έτοιμα κομμένα από εμένα καθώς βρισκόμαστε ακόμα στον Οκτώβρη και τα παιδιά δεν έχουν ακόμα αναπτύξει τόσο καλά τη λεπτή τους κινητικότητα και συνεπώς δε χειρίζονται ακόμα με άνεση το ψαλίδι. Ο στόχος ήταν να αρχίσει να ακολουθεί το μάτι το χέρι και να αντιλαμβάνονται την έννοια του χώρου, ότι δηλαδή πρέπει να βάλουν κάπου συγκεκριμένα την κόλλα και να κολλήσουν εκεί τα χαρτάκια ή να βάψουν αντίστοιχα. )













   Στη συνέχεια αποτυπώσαμε τις παλάμες μας με μπογιά σε χαρτονάκια και φτιάξαμε όμορφα περιστεράκια που στο στόμα τους κρατούν την ελληνική σημαία. 












   Με τα παιδιά παρατηρήσαμε την ελληνική σημαία. Τι χρώματα έχει; Τι συμβολίζουν; Τι σχέδια έχει επάνω; Πόσσες γραμμές; Ήταν πάντα αυτή η σημαία της Ελλάδας; Είδαμε φωτογραφίες διαφόρων σημαιών , παίξαμε παιχνίδια αναγνώρισης της ελληνικής σημαίας , ανακατέψαμε σημαίες αμερικάνικες και ελληνικές, τις ξεχωρίσαμε, τις κατηγοριοποιήσαμε και στο τέλος φτιάξαμε όμορφες ελληνικές σημαίες με τον απλό τρόπο. 











   Παίξαμε με την εικόνα ενός φαντάρου. Πώς θα τον ζωγραφίζαμε; Χρειαζόμαστε έναν κύκλο για κεφάλι, σώμα, πόδια και χέρια και φυσικά ένα καπέλο. Τον σχηματίσαμε, τον χαλάσαμε και τον φτιάξαμε ξανά και ξανά. 








   Φτιάξαμε τα δικά μας εύκολα φανταράκια σε γλωσσοπίεστρα ( ιδέα από το πίντερεστ που λάτρεψα). Ζωγραφίσαμε προσωπάκια, κόψαμε καπέλα και λωρίδες για χεράκια, κολλήσαμε και στο τέλος δώσαμε στα φανταράκια μας να κρατάνε και μια ελληνική σημαία.







Και συνεχίζουμε...

:-)